آرام تر از خواب درختان

گذشت آن عشق ها

شهزاد — Sun, 12 Sep 2010 22:58:02 GMT

گذشت ...

روزهایی که دستانی پر از عشق قلم را بر میداشت ...

و می نوشت اسمی را که هر شب حلاجی می کرد...

گذشت ...

روزهایی که دلی از دلتنگی پر از غصه بود ...

و ساز جدایی را برای چشمانی منتظر می نواخت ...

گذشت ...

روزهایی که من بودم و تو ، بدون وجود هیچ "اویی""...

بدون وجود مزاحمی درون زندگییمان...

گذشت ...

آن قدر گذشت که تنهایی سر تاسر وجودمان را گرفت ...

هنوز هم تنهایی...

هنوز هم تنهایم...

هنوز هر دو تنهاییم ...

به یاد خاطرات نوشته های قبل، نوشتم، تنها برای او و من .

(بدون عنوان)

شهزاد — Sun, 18 May 2008 21:55:40 GMT

میدانم !

میدانم چقدر بی لیاقتم ~

میدانم چقدر بی ارزشم ~

میدانم چقدر پستم ~

میدانم خودم هم میدانم~

اما !!!!!

تو به روی من نیاور ~

چون من با هربار سر تکان دادن تو می میرم و زنده میشم !!

تو بزرگی کن و به رویم نیاور ..

چون من پشیمانم ...

پشیمان

می شنوی !!!!!

بعد ۳ سال

شهزاد — Thu, 31 Jan 2008 11:01:00 GMT

سلام .

بعد ۳ سال آمدم تا چند خطی بنویسم .

وقتی آرشیو گذشته رو می خوندم . نمی دونم چرا خندم گرفت.

واقعآ از ته دل خندیدم .

همه نوشته هامو خوندم .

همه کامنت های دوستانمم خوندم.

دوستانی که بیشترشون دیگه نمی نویسن .

ولی یه حس خوبی بود .. که توی این ۳ سال

چقدر فرق کردم و چقدر بزرگ شدم .

این وبلاگ برام خیلی عزیزه ...

برای همین تصمیم گرفتم هر از گاهی یه گرد گیری توش بکنم .

بعد ۳ سال ...

(بدون عنوان)

شهزاد — Wed, 02 Mar 2005 20:38:00 GMT

سلام دوستای گلم

آدرس وبلاگ من تغيير کرده .....

به وبلاگ جديد من و نامزدم حتمآ سر بزنيد

http://b1love1sh.persianblog.ir

منتظر حضور گرمتون هستيم ..

شهزاد

¤¤ مهربان ترينم ، بهزادم دوستت دارم¤¤

شهزاد — Fri, 04 Feb 2005 14:11:00 GMT

سلام

گريه کن

جداييها ما رو رها نمی کنن

آدما

انگار برای ما دعا نمی کنن

گريه کن، حالا از هم بايد جدا باشيم

بشينيم منتظر معجزه خدا باشيم

گريه کن، منم دارم مثل تو گريه می کنم

به خدای آسمونيمون گلايه می کنم

گريه کن ، واسه شب هايی که بدون هم بوديم

تنهايی واسه سنگينی غصه کم بوديم

گريه کن سبک ميشی ، روزهای خوب يادت مياد

گرچه تو تقويمامون نيستن از اين روزها زياد

گريه کن واسه قولی که بهش عمل نشد

واسه مشکلاتی که بودش و هست و حل نشد

گريه کن واسه همه ، واسه خودت ، برای من

تو بارونی ترين لحظه ها حرفاتو بزن

گريه کن آيينه شه باز ، اون چشای زلالت

واسه موندن لازمه ، فدای گريه کردنت

* تقديم به ياران سرمست عشق*

به اميد آروزهای رنگين شماااااااااااا

شهزاد

هميشه در کنارتم عزيزم ، بهزادم ....behzad.shahzad.behzad.shahzad

شهزاد — Mon, 17 Jan 2005 17:50:00 GMT

سلام

ای تو جاری توی رگهايم ، صدای پای نفسهايم

ای که بوی تو رو داره ، لحظه های خواب و رويايم

فرصت بودن با تو اگه حتی يک نفس بود

برای باور بودن ، همه چيز و همه کس بود

برای تو :

تو مثل عظمت يک عشق و مانند يک لبخند زيبا ، هميشه در

نگاهم می مانی. تو زيباترين تابلوی آفرينشی .

شانه هايت تکيه گاه گريه های من است و چشمانت چراغ

شب هايم . و من در غريبانه ترين لحظه تنهايی خويش،چشمانم

را به تو خواهم بخشيد تا هيچ گاه به پاکی عشقمان شک نکنی.

تاحالا شده در عرض يک روز زندگيت،سرنوشتت چنان تغيير کنه که خودت

هم باورت نشه ... . هميشه ميگن ازدواج مرحله تکامل انسان هست و جه

زيباست احساس دوست داشتن و مهم بودن ...

نامزد عزيزم ، بهزاد جان هميشه در کنارتم ... مبارکه

جا داره از تمام دوستان گلم که با همراهيشون منو خيلی خوشحال می کنن

تشکر کنم ... با آرزوی خوشبختی و سربلندی واسه همه شما ...

کسی که ديگه تنها نيست

شهزاد

(بدون عنوان)

شهزاد — Tue, 04 Jan 2005 20:05:00 GMT

سلام

ديگر چه حرفی برای گفتن مانده...حسرت های من جلوتر از

خودم دوان دوان در حرکت هستند و آه من برای رسيدن به آنها

راه درازی را بايد طی کند ..!!!

تقديم به تنها هستی بخشم :

خاطرات رفته بر باد ، ياد عشق رفته از ياد

تو که بی وفا نبودی ، نمی دونم کی يادت داد

تورو ديدم می دونستم ، می دونستم که اسيری

به خودت مگه نگفتی ، می دونستم داری ميری

چه آسون ، چه آسون من از ياد تو رفتم

می رم از زندگی تو ، گر چه هستی روزگارم

می رم چون عاشقت هستم ، بايد آزادت بزارم

بزار من بشکنم از عشق ، بشم بارونو ببارم

آخه من طاقت اشکو تو چشم تو ندارم

بی تو سرگشته و تنها ، مثل برگی می روييدم

تو واسم زندگی بودی ، من برات تجربه بودم

چه آسون ، چه آسون من از ياد تو رفتم

مرسی از محبت های بی دريغتون

**شهزاد**

(بدون عنوان)

شهزاد — Wed, 15 Dec 2004 12:52:00 GMT

حرف آخر . . .

و او هرگز مرا نخواهيد بخشيد . . .

نقطه سر خط . . . وقتی آخر حرف اين باشه آيا باز جمله ای سر خط نوشته ميشه ؟

پس نقطه . پايان .

کيه که آخر ديوونگيه ، واسه چشمات

کيه جز من که می ميره واسه لحن خنده هات

کی برات قصه می گه شبها که خوابت نمی ره

کيه پا به پات می آد وقتی که بارون می گيره

کيه وقتی تشنته تو ابرا بلوا می کنه

اگر يک جرعه بخوای کوير و دريا می کنه

يک شب موی تو رو به صد تا مهتاب نمی ده

خودش می سوزه ولی تن به سايه و آب نمی ده

اون منم که عاشقونه شعر چشماتو می گفتم

هنوزم خيس می شه چشمام وقتی ياد تو می افتم

هنوزم می آی تو خوابم تو شبای پر ستاره

هنوزم می گم خدايا کاش که برگرده دوباره

ديگر ورقی سياه نخواهد شد ، بی حرفی را که نمی توان نوشت .!!

** شهزاد **

(بدون عنوان)

شهزاد — Wed, 24 Nov 2004 15:51:00 GMT

سلام سلام من اومدم

برای تو ، تويی که نمی دونی به من چی گذشته :

دير گذشت

خاکه های قلبم را باد برد

اشک ها

نريخته خشک شدند

من در درون گریستم

و تو نفهميدی

خزان من گذشت

زمستان جانم را گرفت

من حالا مرده ام

بهاری ،

ديگر نيست .

تويی که بهانه ای شدی برای بودنم .

عزيزترين ، می خواهم بدانی و باور کنی که بی تو من هيچ چيز نمی خواهم از

اين عمر دو روزه ... و دوستت دارم به وسعت آسمان آبی ، با من بمان .

به فرشته پاک سرشت ، ... عزيزم .

ثانيه های با تو بودن گذشت ، اما من هر روز بی حضورت به ياد مهربانيهايت

به ياس ها و اطلسی ها ی باغچه سلام می کنم . در اين خزان بی کسی

سلامی به آشناهای غريبه می کنم تا به من بگوييند چند خيابان ديگر منتظر

چشمانت بمانم .

کاش بودی و می ديدی که چگونه اميدم کنج کلبه بی تفاوتی ها زانوی غم بغل

گرفته و چشمان منتظرم خيره مانده به قاب خالی پنجره ای که پر نور نمی شود.

از من مخواه که احساسم را لا به لای کتاب هايم پنهان کنم .

بدان آن زمان که صدای ترک خوردن درونم را پشت ديوار روزگار بشنوم به اوج

دلتنگی رسيدم . آن وقت اگر ببينمت فقط سکوت می کنم .

می دانم که حرفهايم را از چشمان بارانی ام می خوانی . آن وقت دست های

بی گناهم را پيش رويت می گيرم . می دانم که دست خط نانوشته ام را از سطر

سپيد دست هايم می خوانی .

بهترينم ، می دانم عاقبت روزی می رسد که من رنگين کمانی از عبور سايه های

بارانی تو را می بينم . آنگاه نگاهت را از بر می کنم و پلک هايم را از هم

نمی گشايم .

درياب ... !!!

زندگی آن گونه است که تو می بينی .

آری ،

با داغ هايمان سوار بر دشت نور شديم .

و هم آواز با موج های دريای بی کران به سوی افق های

ابديت غزل سرايی کرديم .

گوش کن ، اين صدای من است صدايی که ديگه خفه شده تو گلوم و بغضی

باقی گذاشته . اگر بخوای می شنوی ، نگو نه ، نگو نه .

وقتی که رفتی از صفحه خط خطی شعرهايم به فکر نفس های گمشده

درختان در عمق باغ نبودی .

وقتی که رفتی آسمان ديگه بغض نکرد ولی من ، دانه اشک ابر را زير دندان

آفتاب ديدم که به من می خنديد .

وقتی که رفتی حس تلخ نبودنت گل های ياس باغچه دلم را پژمرده کرد .

پروانه دلم را که هر روز به شوق ديدن روی ماه تو به پرواز در می آمد ،

اسير سينه پر درد و غم نمودی . بشنوو .................!!!!

من دلتنگيم را با هق هق گريه بيرون می ريختم ، اما نمی دانستم پروانه

دلم را به کدامين سو به پرواز در آورم .

کاش اين لحظه های زجر آور تمام شود ، بيبين چقدر صدايت ميکنم . ببخش .

دوستدار شماااا: شهزاد

(بدون عنوان)

شهزاد — Tue, 26 Oct 2004 18:37:00 GMT

سلام به دوستان مهربونم

پرنده بود که سرود

قفس ختم آسمان من بود ...!!

کاش گفته بودم ... يک در دو دل و هزار سوداااااا :

بين التماس نگاه من و چشمهای اندوه نشين تو هنوز حرير نگاه

رؤيا جاريست هر چند من هنوز معتقدم که می شود اندوه يک شب

تلخ را از همان پاورچين آمدن صبح فهميد .

ميشود قبل از طغيان غم و اشک به خاطره شيرين يک لحظه فرِ‌ِار

و سريع فکر کرد ، مرا ببين ... مرا که مو به مو در آيئنه لبخند تو سپيد

ميشوم ، پير می شوم ، مرا ببين که فريادم گنگ و بيهوده است ...

هنوز بر اين باورم که شب سياه و کابوس زده ام را فقط نام تو به سحر

می رساند البته چيزهايی هم هست ، همه حرفها را که نمی شود

گفت ، چگونه بگويم که در چشمهايت به وسعت دقيق يک باغ باران

خورده پی بردم و راز غمناک يک درد کهنه را فهميدم .

خودت می دانی که همه هستی ام را در شوخی بازيگوشانه نگاهت

باختم و چه شاعرانه در آتشفشان وجود تو قطره قطره آب شدم ،

کوير قلب من هنوز هم به اشتياق حرفهايت خواب باران می بيند ولی

حقيقت هميشه همينقدر يخ زده و دقيق بوده ...

فاصله ميان دستهای نااميد من و چشمهای چشم به راه تو را هيچ

آه و اشکی پر نخواهد کرد ، می ترسم ... می ترسم از چهره

منتظرت رد پای همه آرزوهايم محو شده باشد ، می ترسم نفسهايت

را از هر چه خيال و خاطره است تهی کرده باشی ، اين واقعيتی است

که حقيقی و رنج آور است ، ولی با همه اين حرفها کاش عهدی بسته

بوديم و من تو رابه هر چه رؤياست قسم می دادم که نگذاری کوه يخ

و مه گرفته خاطره ام در دنيای با هم بودنتان آب شود ، نگذاری خيسی

جاده لحظه های هم نفسيمان از خيال باران خالی شود ، کمرنگ شود.

کاش گفته بودم که هرازگاهی چشمهايت را باز کنی و رو به روی

همه فراموشيها قاب بزرگ نگاهم را ببينی ...

کاش گفته بودم لحظه ها را گاه گداری به زنجير بکشی و نفس

چشمهايم را در ذهنت ثبت کنی ... کاش گفته بودم... و افسوس ...

اين روزها دلم خيلی گرفته ، خيلی سخته آدم بهترين دوستشو از

دست بده ...و نتونه هيچ راهی پيدا کنه واسه برگشتن ...وقتی

ميشينم فکر می کنم ميبينم چه مفت مفت تموم شد .!!

دلم يک پنجره آواز می خواست

طلوع آسمانی باز می خواست

برای لحظه های ناب چشمت

دلم يک فرصت پرواز می خواست

نمی دانم از چه بگويم . از مهربانی هايت يا از دنيای ساده ی صداقت

نمی دانم ! اما می دانم آنقدر خوبی که خوبی ها هم از تو شرمنده

می شوند . با آمدنت فهميدم اميد هنوز هم زنده است و تو چقدر

قشنگ اميدوارم کردی در فصلی که دلم به اندازه همه فصل ها

گرفته بود ... با نگاهت فهماندی که کار دنيا را سخت نگيرم و به دل

نگيرم ، وقتی چرخ و فلک کينه ای از من به دل گرفت .

تا هميشه ، تا بعدتر از ابد به يادت هستم ..به اميد روزی که مرا

ببخشي..................

مرسی که منو تا اينجا همراهی کرديد

** شهزاد **

آرام تر از خواب درختان

گذشت آن عشق ها

(بدون عنوان)

بعد ۳ سال

(بدون عنوان)

*¤*¤ مهربان ترينم ، بهزادم دوستت دارم¤*¤*

هميشه در کنارتم عزيزم ، بهزادم ....behzad.shahzad.behzad.shahzad

(بدون عنوان)

(بدون عنوان)

(بدون عنوان)

(بدون عنوان)

¤¤ مهربان ترينم ، بهزادم دوستت دارم¤¤