آرام تر از خواب درختان

سلام .

بعد ۳ سال آمدم تا چند خطی بنویسم .

وقتی آرشیو گذشته رو می خوندم . نمی دونم چرا خندم گرفت.

واقعآ از ته دل خندیدم .

همه نوشته هامو خوندم .

همه کامنت های دوستانمم خوندم.

دوستانی که بیشترشون دیگه نمی نویسن .

ولی یه حس خوبی بود .. که توی این ۳ سال

چقدر فرق کردم و چقدر بزرگ شدم .

این وبلاگ برام خیلی عزیزه ...

برای همین تصمیم گرفتم هر از گاهی یه گرد گیری توش بکنم .

بعد ۳ سال ...